در غروب غمین پاییزی
در حیاط حزین غمگینی
زیر پایم حصیر دلگیری
دور جانم حصار دلتنگی
در کنار درخت تنهایی
بر سرم سایه سار دلتنگی
میزند باد سرد پاییزی برزمین برگهای زرد درخت
روی آجرسفالهای حیاط
مینشاند غبار نارنجی
مینشاند غبار دلتنگی
تا تو  آمدی پاییز
غنچه های غم روئیددر بهار دلتنگی
تا تو آمدی پاییز
غنچه در سوگ لاله ها پزمرد
لاله در هجر سبزه ها خشکید
گل به دامان خاک آشیانه گرفت
دور شد آشیانه خورشید
ماهی و حوض و آب و شاخه گل
جمع یاران ز یکدگر پاشید
ای فلک اسب هجرتم زین کن
تا ره سفر گیرم زین دیار دلتنگی
ای زمینی که زیر پای درخت
بر من واین زمانه میخندی
دور غم اینچنین نمیماند
تا چنین نمانم من زیر بار دلتنگی