درود بر همگی دوستان گرامی           چه خوانندگان پروپاقرص وبلاگ و چه بقیه

متاسفانه شنیده شده است که بعضی از همکلاسی های قدیمی که احیانا سر کار هم هستند ، در مواجهه با دوستان قدیمی خود ، آنها را نادیده گرفته و خود را به کوچه ی علی چپ می زنند. غافل از اینکه چشم ها بیدارند و این لحظات به خاطره سپرده می شود.

در این میان بعضی دیگر همچون جناب آقای مهندس هژیر قاسم نژاد از هیچ کمکی دریغ نمی کنند حتی با دوستان قدیمی که ارتباط صمیمی آنچنانی هم نداشتند. و این جای بسی خوشحالیست.

اما خطاب به گروه اول ،

زندگی صحنه ی یکتای هنر مندی ماست هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته بجاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.

توجه کنید.

....