عموما همگی با اعتماد به نفس کاذب و ناامیدی دست و پنجه نرم کرده ایم و چه بسا باید خیلی بیشتر هم آماده ی نبرد با آنها باشیم. اما تا به حال چقدر در مورد این دو مقوله بخصوص ناامیدی اندیشیده اید؟ شاید به جرات بتوان گفت که کسی را نمی توان یافت که ناامیدی در وجود او رخنه نکرده باشد. اما طرز برخود انسانها با آن متفاوت است ، عده ای شکست را سریعا پذیرفته ، عده ای سعی بر مبارزه با این مقوله را داشته اند و عده ای هم با آن کنار آمده و تلاش برای شناختن آن را دارند.

ناامیدی نمی خواهم و نباید فراموشت کنم ، تو در همه حال کنار من هستی و از یاد بردن تو کاری بیهوده است. اما می خواهم با تو بیشتر آشنا شوم ، درست است می خواهم با تو رفیق باشم ، چون بیشتر از آنکه به من ضرر بزنی برای من منفعت داری می توان از تو درسهای بسیار آموزنده ای بگیرم که در هیچ کتابی یا کلاسی نمی توان یافت.

تو کی هستی؟ آری یک فرا موجود ، از اسم تو پیداست که تنها یک هدف را دنبال می کنی ، آن هم ناامید کردن است، مطمئنا تعجب می کنی ، آن هنگام که یک انسان با آن همه عقل و درایت تسلیم تو می شود. و البته بی درنگ به قدرت امید واری در اوج ناامیدی پی می بری و این درس بزرگیست.

یادتان باشد این علم پیش نیاز همه ی دروس علمی و دانشگاهی و انسانیست. اگر کسی علم به ناامیدی داشته باشد سردر پله های موفقیت برای او و در انتظار او باز می ماند.

پس دوستان تا یک مشکل رو حل کردید ، دچار اعتماد به نفس کاذب نشین که آفت بزرگیست . و آن هنگام که به مشکلی بزرگ برخورد کردید. ناامید نشین.

ماهی رو هر وقت از آب بگیرید تازه است ، از همین حالا شروع کنید. و ایمان داشته باشید که می توانید.

 

فرا موجود هستی : ناامیدی